تحقیق مقاله آداب سلام کردن

مردم‌داری راه نفوذ درد دلها و جهت‌دادن آنها به سمت خویش است یعنی اگر انسان برای رسیدن به هدفش به رضایت مردم نیازمند است باید در دل آنها نفوذ کند و برای نفوذ در دلها باید معاشرتش با مردم نیکو باشد. 

هر قوم و ملتی برای برخورد، آداب و رسومی دارند که رعایت آنها را نشانه احترام و بی‌توجهی به آنها را تحقیر و اهانت می‌دانند اسلام نیز برای برخورد آدابی قرار داده است مانند: 

 

سلام کردن

پیوندهاى اجتماعى، نیازمند «تحکیم‏» است. 
استوارسازى این رشته‏ها با کلى‏گویى به دست نمى‏آید. بایدنمونه‏هاى عملى و مصداقهاى خاص و روشن ارائه شود، تا مرزهاى‏دوستى و پیوندهاى عاطفى استوارتر گردد و پایدار بماند. «سلام‏» ودست دادن یکى از این امور است. 
سلام، چراغ سبز آشنایى است. 

سلام، اطمینان دادن به طرف مقابل است که: هم سلامتى وتندرستى تو را خواستارم، هم از جانب من آسوده باش و مطمئن، که‏گزندى به تو نخواهد رسید. من خیرخواه تو هستم، نه بدخواه وکینه‏ورز و دشمن. نیز نوعى درود و تحیت اسلامى است که دو مسلمان‏به هم مى‏گویند. این معناى شعار اسلامى سلام است. 

بارى ... سلام، نام خداست و تحیت الهى. سفارش پیامبر است وامامان. 
 

تا آنجا که فرموده‏اند: اگر کسى پیش از سلام، شروع به سخن‏کرد، جواب ندهید: 
«من بدء بالکلام قبل السلام فلا تجیبوه.» 

در حدیث دیگرى امام صادق علیه‌السلام از قول خداوند نقل مى‏کند که بخیل، کسى است که از سلام دادن به دیگرى بخل ورزد: 
«البخیل من بخل بالسلام.» 

راستى ... سلام دادن به دیگرى نه تنها چیزى از قدر و جایگاه‏انسان نمى‏کاهد و هیچ گونه ضرر و زیان مادى، پولى، آبرویى‏و ... ندارد، بلکه محبت‏آور و صفابخش است و خداپسند و سیره‏رسول خداصلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم و روش و منش اولیاء الهى است. به علاوه، نشانه‏اى ازتواضع و فروتنى و نداشتن کبر است. انسانهاى متواضع، نه تنها زیان‏نمى‏بینند، بلکه عزت و محبوبیت هم پیدا مى‏کنند. 

امام صادق علیه‌السلام فرمود: 
«من التواضع ان تسلم على من لقیت‏» 
از نشانه‏هاى فروتنى این است که به هر کس برخوردى، سلام‏دهى. 

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم نیز فرمود: 
«اذا تلاقیتم، فتلاقوا بالتسلیم و التصافح‏» 
هرگاه یکدیگر را دیدار کردید، با «سلام‏» و «دست دادن‏» با هم دیدارکنید 
 

وقتى دو نفر به هم مى‏رسند، نگاهها که به هم مى‏افتد، چهره‏ها که‏رو در رو قرار مى‏گیرد، نخستین علامت صداقت و مودت و برادرى،«سلام دادن‏» است و در پى آن، دست دادن و «مصافحه‏». 

پیامبراکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فرمود: 
سوگند به خدائی که جانم در دست اوست وارد بهشت نمی‌شوید مگر آنکه ایمان داشته باشید و مؤمن واقعی نخواهید بود تا اینکه یکدیگر را دوست بدارید. آیا راهنمایی کنم شما را به عملی که اگر انجام دهید موجب دوستی شما می‌شود؟ گفتند: بله یا رسول‌الله. فرمود: به یکدیگر سلام کنید. 

 

دست دادن

گفتیم که «مصافحه‏» هم، «دوستى‏آور»، «کدورت‏زدا» و «محبت‏آفرین‏»است. ما علاقه خود و صمیمیت را با دست دادن ابراز مى‏کنیم.برعکس، اگر با کسى کدورت و دشمنى داشته باشیم، از دست دادن با اوپرهیز مى‏کنیم. به همین خاطر، این دستور مقدس و پربرکت اسلامى،در تحکیم رابطه‏هاى دوستى و اخوت، ثمربخش است. 
دست دادن نیز، همچون سلام، ادب و آدابى دارد. یکى از آنهاپیوستگى و تکرار است. در یک سفر و همراهى و دیدار، حتى چند باردست دادن نیز مطلوب است. 

ابوعبیده نقل مى‏کند: همراه امام باقر علیه‌السلام بودم. اول من سوارمى‏شدم، سپس آن حضرت. چون بر مرکب خویش استوار مى‏شدیم،سلام مى‏داد و احوالپرسى مى‏کرد، چنان که گویى قبلا یکدیگر راندیده‏ایم. آنگاه مصافحه مى‏کرد. هرگاه هم از مرکب فرود مى‏آمدیم وروى زمین قرار مى‏گرفتیم، باز هم به همان صورت، سلام مى‏کرد

ودست مى‏داد و احوالپرسى مى‏کرد و مى‏فرمود: 
«با دست دادن دو مؤمن،گناهانشان همچون برگ درختان فرو مى‏ریزد و نظر لطف الهى با آنان است، تا از هم‏جدا شوند.» 

از آداب دیگر مصافحه، فشردن دست، از روى محبت و علاقه‏است، اما نه در حدى که سبب رنجش و درد گردد. 
جابر بن‏عبدالله مى‏گوید: در دیدار با رسول خداصلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم بر آن‏حضرت سلام کردم. آن‏حضرت دست مرا فشار داد و فرمود: دست‏فشردن، همچون بوسیدن برادر دینى است. 

همچنین هنگام مصافحه، طول دادن و دست را زود عقب نکشیدن‏از آداب دیگر این سنت اسلامى است. در مصافحه، پاداش کسى بیشتراست که دستش را بیشتر نگه دارد. 

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم نیز این سنت نیکو را داشت که چون با کسى‏دست مى‏داد، آن قدر دست‏خود را نگه مى‏داشت، تا طرف مقابل دست‏خود را سست کند و عقب بکشد. . 
بارى ... محبت قلبى را باید آشکار ساخت. 

از آثار دیگر مصافحه، «کینه‏زدایى‏» است. 
پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فرمود: 
«تصافحوا، فان التصافح یذهب السخیمه ‏» و «تصافحوا فانه یذهب بالغل‏». 
مصافحه کنید و دست دهید، چرا که آن، کینه و کدورت را مى‏زداید. 
 

امام باقر علیه‌السلام فرمود: 
هر دو نفر مؤمنى که با هم دست‏بدهند، دست‏خدا میان دست آنان است و دست محبت الهى بیشتر با کسى است که‏طرف مقابل را بیشتر دوست‏بدارد.